ο προσωπικός διπροσωπισμός μου

με την μάσκα μου για ατου μου να κοιτώ με τα πλαστικά μου μάτια τα πλαστικά μάτια της μάσκας του εχθρού μου

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ



Ο θεός στον οποίο αποδίδω πίστη, αιώνια πίστη είμαι ΕΓΩ. Πιστεύω σε έμενα, έναν ΕΜΕΝΑ που στόχος του θα είναι η εξέλιξη και βελτίωση του εαυτού του και ύστερα η βελτίωση των δίπλα του.
Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που δεν θα υποφέρει από την ανασφάλεια του λάθους. Που δεν θα πεισμώνει για να μην απογοητευτεί και ηττηθεί αλλά που θα αναγνωρίζει τα λάθη του και θα παροτρύνει τους άλλους να του αναδεικνύουν τα λάθη του ώστε να μπορεί αφού ανακαλύψει τα αίτια και τους παράγοντες που τον οδήγησαν στα λάθη αυτά, να αναπροσδιορίσει τις αντιλήψεις του και να αναπλάσει τον εαυτό του καλύτερο, πιο ισχυρό, πιο θαρραλέο και δίκαιο, πιο ορθό και έξυπνο.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που δεν θα ανέχεται να λέει και να του λένε ψέματα για τίποτα . Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που θα επιδιώκει την απόκτηση της αλήθειας όποιο και αν είναι το τίμημα.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που δεν θα κρύβει την άποψη του, ούτε θα σιωπά για χάρη της φιλίας ή της συγγένειας, που θα έχει χρέος να κρατηθεί αγνός από την βρωμιά των ψεύτικων-τυπικων σχέσεων και να βοηθήσει τους άλλους να εξελιχτούν δείχνοντας τους τις αδυναμίες τους και στηρίζοντας με πειστικά και ορθά επιχειρήματα γιατί οι αδυναμίες που βλέπει πάνω τους είναι όντος αδυναμίες.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που δεν θα ανέχεται να τον εκμεταλλεύονται , ούτε αυτόν ούτε κανέναν και που θα τιμωρεί τον εκμεταλλευτή όπως του αναλογεί.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που θα πιστεύει σε ένα  ΕΜΑΣ ακόμη πιο εξελιγμένο και ενάρετο και θα το στηρίζει με κάθε δυνατό τρόπο.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που θα παραμείνει αμόλυντος από την μόλυνση των καιρών.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που στόχος του θα είναι να επιδιώκει την σκέψη και που θα ωθεί τους άλλους στην σκέψη. Μια σκέψη όχι βεβιασμένη και υποδουλωμένη αλλά μια σκέψη ελεύθερη δίχως όρια και περιορισμούς, που δεν θα είναι θύμα φραγμών που έχουν επικρατήσει στις σύγχρονες κοινωνίες και τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Μακριά από πολιτικές ορθότητες και στερεότυπα.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που δεν θα αποδέχεται ποτέ τον εαυτό του σαν αυθεντία, που θα αμφισβητεί καθημερινά και συνεχώς τις ιδέες του και θα πασχίζει να βρει ψεγάδια τα οποία θα αφανίζει βρίσκοντας λύσεις και απόψεις σωστότερες που θα γίνουν θεμέλια για την ανοικοδόμηση ενός ΕΜΕΝΑ ακόμη πιο ισχυρού από τον προηγούμενο.

Πιστεύω σε ένα ΕΓΩ που θα αναγεννάτε κάθε καινούργια μέρα από τις στάχτες του προηγούμενου και θα αντιπροσωπεύει την εξέλιξη και την βελτίωση σε προσωπικό επίπεδο , ένα ΕΓΩ δίχως επιβλαβές εγωισμό, δίχως υπεροψία. Μόνο γνώση, κρίση και άποψη.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που θα περνά από την θεωρία στην πράξη.

Πιστεύω σε έναν ΕΜΕΝΑ που δεν θα αφήνει την ηλικία του να του σταθεί εμπόδιο η δικαιολογία στο να μην βελτιωθεί.

ΕΓΩ μαζί με άλλους ομοίους μου θα στηρίζουμε και θα υποστηρίζουμε ένα ΕΜΕΙΣ πάνω απ όλα. Θα γίνουμε η βάση για τον νέο άνθρωπο. Τον ΑΝΘΡΩΠΟ.





Να, πάρτε και αυτο το όμορφο.


στιχοι:
I'm not the priziest horse or the classiest fighter
With shattered glass in my voice
Writing my name on the wall with the fingers my highschool gave me; I'm still
Counting electric sheep at night, in love with an electric blanket
In fact I make love with electric outlets
In my sleep, it's all flying pigs and things that want me dead;
When I'm awake, it isn't much different. It's not them versus us
The battle wages over future addictions
Something's missing, and I can't quite focus on it
Oh, it must be the disappearing act we all put with our dreams
They'll never find me as long as I keep smudging off into the background
And continue to sink through the sidewalk with my head under a bench, to see
Who hears me, narrating their lives by the way they hold their money so tight
So they could send their kids off, but the best historians sleep on benches
(Why is everybody sleeping on benches?)
I've been a rock as long as I've lived
Since everything has to be a nobel prize winner
I should've quit when I saved the ozone
I should have known if I can't feel the ones I came with, it's a good time to rest
And hold fear at bay like some hold the margins they need to survive in
Barely alive, and you want me to lighten up?
Make an angel on the beach or pick a boquet in your garden
Call me when they drop redemption upon you like a piano
Record the noise it makes when it flattens your hands
Then you realize it was only a dream and you were tied to a tree the whole time
Watching friends drag by 'cause they can't look at the scars under your eyes
Burned to hell covered by locusts, they're trying to quote us
Now that they finally broke us into ridiculous names and meaningless titles
I won't forget, the little things escape
Through the pores in my skin so I can pour it on thick
And watch them scurry to escape the glass, leave the collection
And have a life of their own, well get rich you'll hate it too..
I promise..

[Chorus]
In this life all I have, a falling sky in my arms
It's not that heavy, make pretend
It's someone else's party, what a gas

Shaking the hands that never trembles and always land on my feet
At this present elevation, I can't see past my feet
Between God's bald spots where the sky stops
I'm one of the Earth's latest gallstones
Despite all the America going on, it's all Rome
Go get unstuck, don't lose sleep 'til you can't find solace
In the fact that you can barely control yourself. Let alone
We're all tied down; since our wings got clipped, and lately can't sing enough
In the party that never ends, 'cause no one knows how to clean up the mess
What's up with all the gags?
Everyone around me has these holes drilled through 'em
And someone on the other side is trying to figure it out. Dying to be someone
Killing to be recognized as something that you're not
Well since we're all so into introductions, don't forget your names
Since you love yourself so much, keep it away from me
'Cause I've baked under artificial lights with artificial girls
And that sinking feeling there's someone sleeping inside my sleepless body
Quit playing kid games with your old tongue
'til you can find someone to buy future epiphanies from. Here's one:
I live in the city and leave everything alone, yesterday it was all TV
After all is said and done, we barely have memories
So I write what I feel, sue me if it's empty
Imagine that, I'm barely human, I'm barely human..

[Chorus]
In this life all I have, a falling sky in my arms
It's not that heavy, make pretend
It's someone else's party, what a gas

7 σχόλια:

  1. edit:
    πιστευω σε εναν ΕΜΕΝΑ που θα υποστηριζει την δημιουργεια και την εκφραση.
    εκφραστητε.
    δημιουργηστε και καταστρεψτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. toso pou arxisa na kelaidaw kai sta agglika meta apo kati pare dwse pou xa me siggeneis apo to america.

      α πρεπει να διαβασεις το βιβλιο του Νικολαι Λιλιν - "Σιβηρικη αγωγη". μιλαει για τον κοσμο των εγκληματιων που εξοριστικαν απο την συβηρια και οργανωθηκαν σε κοινωνια με κανονες. εχει αναφορες και στις σημασιες των τατουαζ του εγκληματος. γαμαει ειναι η βιογραφια του, ενος μελους που τωρα δουλευει τατουατζης στην ιταλια
      θα σαρεσει ρεαλ σιτ αυτα που λεει μεσα μου το επιβεβαιωσαν τυποι που τα εχουν ζησει απο κοντα.

      Διαγραφή
    2. tatoou.. egklimatikotita.. organosi.. sibiria.. foniades.. real shit... me epsises.

      Διαγραφή